| De kerk wordt beschouwd als
één van de meesterwerken van de Italiaanse
Renaissance. Tijdens de 13e eeuw vonden de religieuze ordes
hun plek binnen de stadsmuren van Florence.
De kerk Santo Spirito bood onderdak aan
de eerste kring van Augustijner broeders die in 1250 op
de plek van het voormalige oratorium deze nieuwe kerk stichtten,
gewijd aan Santa Maria en aan Santo Spirito.
De Augustijnen waren een religieuze orde
opgericht door broeder Agostino d’Ippona die uit Tunesië
afkomstig was.
Veel Florentijnse families trokken naar de
wijk en lieten hun ‘palazzi’ bouwen in deze
zone die ‘aan de overkant van de Arno’ of ‘Oltrarno’
ten opzichte van de Dom werd genoemd.
Filippo Brunelleschi kreeg de opdracht voor
het nieuwe project van Santo Spirito. De bouw begon in 1444
en werd gesubsidieerd door gelovigen en door rijke Florentijnse
families. Zij kregen hierdoor het recht om begraven te worden
in de kapellen die zich binnenin de kerk bevinden.
Brunelleschi werd geïnspireerd door
de Romaans-Paleochristiaanse basilieken en ook door de oude
Florentijnse kerk SS Apostoli. Hij bouwde een grote zaal
in de vorm van een Latijns kruis met drie ruimtes die werden
gescheiden door helderwitte stenen zuilen en rondbogen.
In de kerk zijn werken van Filippino Lippi, Maso di Banco,
Alessando Allori en vele andere protagonisten van de Florentijnse
school te vinden.
De sobere en elegante façade was oorspronkelijk gedecoreerd
met beschilderde steunpilaren en lijsten.
Nu, na een langdurende restauratie, is de
façade teruggebracht in haar oorspronkelijke staat
waardoor haar elegantie en rechtlijnigheid benadrukt worden.
|
